|
Albüm
Yorumları
Charlie Haden/Quartet West
Now is the Hour (Verve 529-827), 1996
Lale Kuyucu
Musicians:
Charlie Haden (b)
Ernie Watts (s)
Alan Broadbent (p)
Larance Marable (d)
Basçı, besteci ve grup lideri Charlie Haden'ın Quartet
West'le çıkardığı beşinci albüm olan Now Is The Hour'un
konusu "güzellik". Daha iyi bir dünyaya duyduğu özlemi
cazla ifade etmeyi seçen ve buna bir yaşam adayan
Haden'dan yine bir albüm dolusu duyarlılık ve bas
sesli şarkılarla karşı karşıyayız. Ornette Coleman
Quartet'ten Liberation Music Orchestra'ya uzanan çizgide,
yenilikçilikten insan hakları ve özgürlük arayışlarına
uzanan ifadeler arasında Charlie Haden'ın en uzun
sürmüş müzikal beraberliği Quartet West'le kurduğudur.
Haden ve Quartet West'in çizgisinde somutlaşan öğe,
müzisyenin bilinen anlamda teknik bir virtüöz olmaktan
çok akustik basa getirdiği çizgi ve ona kazandırdığı
ifadedir. Always Say Goodbye'dan sonra dörtlünün lirik
çizgisine çok uygun düşen ve hedefine kesinlikle ulaşan
bir albüm bu. Charlie Haden ve Quartet West'in sadeliğin
güzelliğinde yakaladığı lirik ifade olağanüstü. Güzelliği
anlatmak ne kadar zorsa bu albümün verdiği izlenimi
somut olarak anlatmak da o denli zor.
Albümde Charlie Haden'ın ve dörtlünün piyanisti
Alan Broadbent'in bestelerinin yanı sıra Charlie Parker'dan
Lee Konitz'e cazın büyüklerinden unutulmaz şarkılar
var. Bu albümün iddiası zamanla sınırlı olmayan bir
güzelliği anlatmak. Dörtlüye kalabalıkça bir yaylılar
orkestrası da eşlik ediyor. Yaylılar şarkıların puslu
ve buğulu ifadesini daha da derinleştiriyor. Orkestranın
düzenlemesini ve yönetimini piyanist Alan Broadbent
üstlenmiş. Özellikle de Charlie Haden'ın politik ve
sanatsal görüşlerinin sürekli birbirini şekillendirdiğini
düşünürsek, albümün kapağındaki fotoğrafın ve içlikteki
göndermelerin de anlamı büyük. Kapakta İkinci Dünya
Savaşı'nın bitişini kutlayan bir denizciyle bir hemşire
var. Haden'ın daha iyi bir dünya özlemiyle savaşsız
yaşama isteği bu fotoğrafla ortada. İçlikte ise Luis
Bunuel'den ve bir Maori şarkısından alıntılar var.
Hayal gücü ve yaratıcılığn sınırlarında gerçekle düşün
birbirine karıştığı bir anı yaşadığımızı anlatan bu
alıntılar, Haden'ın koyu, atonal bas renkleriyle boyanmış
albüm boyunca.
İlk şarkı Here's Looking At You bir Charlie Haden
bestesi. Always Say Goodbye albümündeki şarkıların
çizgisinde ve Charlie Haden'ın "jazz noir"ın ustası
olarak anılmasını haklı çıkarıyor. Teknik virtüözite
bir yana, zamanımızın en zengin ifadeli saksofoncularından
biri olan Ernie Watts'la Haden'ın rezonant notalarıyla
örülmüş bir şarkı bu. Önce Ernie Watts'tan, sonra
da Alan Broadbent'ten çok başarılı sololar içeriyor.
The Left Hand Of God, bir Victor Young bestesi. Yaylıların
girişinden sonra Charlie Haden'ın basıyla başbaşayız.
Şöyle bir durup şarkının tadını çıkarmamız gereken
bir an bu. Intro Alan Broadbent'e yerini bırakınca
Quartet West de bizimle artık. Requiem, Lennie Tristano'nun
Charlie Parker'ın ölümünü öğrendiğinde yazdığı şarkı.
Yaylıların da varlığıyla gerçek bir ağıt bu. Caz dünyasından
fırtına gibi gelip geçen Bird için kısacık ama vurucu
bir tema. Back Home Blues, Bird'ün şarkılarından biri.
Şarkı, Ernie Watts'ın lirik saksofon yorumunun üstüne
önce Alan Broadbent'in, sonra da Charlie Haden'ın
sololarıyla noktalanıyor. There In A Dream, Charlie
Haden'ın duyarlı bestelerinden bir örnek. Sanatçının
caza hediyelerinden biri olan ve çoktan standartlar
arasına katılan First Song (For Ruth)'u anımsatıyor.
All Through The Night, Cole Porter'dan bir örnek.
Ernie Watts'ın melodisini Quartet West'in ustaca ördüğü
bir yorum bu. Alan Broadbent'in solosu sade, ama usta
işi. Detour Ahead, albümün şöyle bir nefeslendiği
bir şarkı. Hemen ardından Bud Powell bestesi Blue
Pearl geliyor. Eski toprak Larance Marable'ı daha
önce farketmeyenler için iyi bir fırsat. When Tomorrow
Comes, bir Alan Broadbent bestesi. Intro yine Ernie
Watts'tan. Altyapısı güçlü bir melodi ve yaylıların
düzenlemesi şarkıya çok şey katıyor. Palo Alto, Lee
Konitz'in bir şarkısı. Quartet West'in ne kadar esnek
olabileceğini merak edenler için biçilmiş kaftan.
Alan Broadbent'in solosu çarpıcı. Marable's Parable,
Charlie Haden'dan Larance Marable'a keyifli, şaka
dolu bir gönderme. Bu şarkıda, Charlie Haden'ın eşzamanlı
yürüttüğü Liberation Music Orchestra'dan derin izler
var. Ernie Watts'tan sonra şarkıyı Larance Marable
sürüklüyor. Now Is The Hour, bu albüme yakışır bir
kapanış. Charlie Haden'ın temelde dünya müziğine ne
kadar yakın durduğunun canlı kanıtlarından biri. Bu
eflatun bas tonlarını nerede duysanız tanırsınız.
Tüm caz severlerin edinmesi gereken bir çalışma; her
dinleyişte yeni keşiflerle keyiflenmek için bire bir…
Bu yazı, Jazz, Blues ve Emprovize Müzik Dergisi'nin
Ekim-Kasım-Aralık 1996 sayısında yayınlanmıştır.
© 1996, Lâle Kuyucu
Bütün hakları Lâle Kuyucu'ya aittir. Yazarın yazılı
izni olmaksızın, yazının tümü ya da bir parçası yeniden
basılamaz. Kaynak gösterilmeksizin alıntı yapılamaz.
|
